استفاده از دریم کچر توی خونه‌های ایرانی فقط به اتاق خواب محدود نمی‌شه. بعضی‌ها اونو توی پذیرایی یا حتی آشپزخونه هم نصب می‌کنن. مثلا می‌تونید یه دریم کچر بالای میز ناهارخوری‌تون نصب کنید تا موقع غذا خوردن حس خوبی داشته باشید.

دستبند دست ساز و فوق العاده پر انرژی برای دور کردن انرژی های منفی و دریافت موج مثبت و بالا رفتن روزی و از بین بردن انرژی های تاریک

نسخه ی هفت

پیشکش به آریاییان  – اَشَو زرتشت  و آرتاییان – مادها-

– پارتیان و دیگر ِ هفتاد و پنج هستان ِایرانی هخامنشیان – اَشکانیان – ساسانیان –

مهر و مَزدَک و مانی و پیر و حق و هو و مسیح و –

شَمس و مولانا / فِردُوسی و حافظ و خیام و علی اشرف و جانِ جانانَم میر جلال‌الدّین کَزّازی و تمامیِ آموزگاران گرامی و نازنینَم در این مکتبِ تمام‌نَشُدَنی و همیشگی

/ و همه ی آنان که برای این خاکِ پاک، جان و جنب افشانی کردند.

**به مِهران ِ بی نام ِ خاکِ پَدَریم  …**

به نام اهورا مزدای شگرف و دادگر

مقدمه :

نامگ نخست :

ما ایرانیان کیستیم  ؟

(رجوع شود به کتاب «ما ایرانیان چه کسانی هستیم؟» از همین قلم).

گاتاها، سُرودهای خودِ زرتشت است، تنها یک کتابِ دینی نیست؛ فلسفه‌ای است برای همه ی هستان که در قالبِ شِعرِ کُهَن (مانتروم) ریخته شده است. اینک، این کلامِ روشَنگر را در هَفت ریخت اصلی می‌نِگریم.

پیام یکم

یکتاپَرَستیِ ژَرف و ستایشِ اَهْورامَزدا

در هسته ی مرکزیِ گاتاها، مفهومِ *خدایِ یگانه * جای دارد

**اَهْورامَزدا** (سَرورِ دانا).

او آفریدگارِ یکتاست، پاک و بی‌هَمتا و زاینده ی اندیشه های خردمندانه و هنرمندانه و دادگرانه . زرتشت در این سُرودها، نه به توصیفِ ظاهری، که به ستایشِ صفاتِ اَهْورامَزدا می‌پردازد: خِرَدِ بی‌پایان، راستیِ مطلق، بهترینِ رَوان، بزرگ‌ترین خواستارِ نیکی. او اَهْورا را نیا و نژاد و تخمه ی  * *اَشَه* * (حَقیقت، نَظمِ هُنَرمَندانَه و دادگریِ الهی) و سَرچَشمه ی همه ی نیکی‌ها می‌داند . نیایشِ زرتشت، پُر از عشق و حیرَت در برابرِ این وجودِ دانا و بخشَندَه است.

پیام دوّم

نَبَردِ بزرگِ درون: سِپَنتا مینو در بَرابَرِ اَنگَرَه مینو

گاتاها جهان را صَحنه ی نَبَردی بُنیادین می‌داند: نَبَردِ دو نیرویِ مُتَضاد. از یک سو  سِپَنتا مینو (خِرَدِ سازَندە، مُقَدَّس و اَفزایَندە – نیروی  خالق و جاذبه  نور در کائنات ) و از سوی دیگر اَنگَرَه مینو (خِرَدِ ویرانگر، پَلید و کاهَندە  – نیروی سیاه چاله ها ). (ماده و پادماده) (نیرویِ جاذبه کائِنات – سیاه‌چاله )(نیروهایِ نور – نیروهایِ تاریکی)  این نَبَرد، هم در آسمان‌ها و هم در آب ، هم در گوهرِ آفرینش و به ویژه در وِجدان وخرد اِنتخابِ انسان جریان دارد. انسان، با آزادیِ اِرادۀ خود، باید راستی را بِرْگُزیند و نیک و کلام و رفتار آدمی چه کژ باشد چه هو … بازخورد آن به زندگی برخواهد گشت . .

پیام  سوّم

سِه بُنیادِ راهِ راست: هومَت، هوخْت، هورَشت

راه‌نمایِ عَمَلیِ این نَبَردِ درونی و بیرونی، در سِه اَصلِ طلاییِ گاتاها نَهفته است:

هومَت (اندیشه ی نیک

پاک نِگَه داشتنِ ذِهن از کینه، دروغ و پَلیدی. آغازِ هر کارِ شایسته، از اندیشه ای نیک می‌روید.

هوخْت (گفتارِ نیک)

به کار بُردَنِ زبان برایِ راستی، دادگری، آموزِش و مِهرورزی. پرهیز از دروغ، دُشنام و سُخَن‌چینی.

هورَشت (کِردارِ نیک)

گَردانیدنِ اندیشه و گفتارِ نیک به کِردار. کار و کوشِش برایِ آبادانیِ جهان، یاری به نیازمندان، پَرورِشِ گیاه و دام، بَرپاییِ دادگری و ایستادگی در بَرابَرِ سِتَم.

این سِه، یک هسته ی  تَجزیه‌ناپذیر هستند و اَرکانِ یک زندگیِ اَهْورایی را می‌سازند ..

پیام چهارم

اَشَه: سامانه ی هدفمند و شگرف کیهانی و آرمان‌شَهر

اَشَه – ارت – آرتا – آشا ** (راستی، حَقیقت، نَظمِ درست – نیرویِ جاذبه – کائِنات – حَلقە – هو – حَق – لله – پیر – علی – هُنَر) مِحوَرِ جهان‌بینیِ گاتهاست. این تَنها یک فَضیلَتِ اَخلاقی نیست؛ قانونی الهی و طبیعی است که بر کارکَردِ کیهان و جامعه حاکم است. همه چیز — از گَردِشِ ستارگان تا رویشِ گیاه — بر پایۀ اَشَه استوار است. انسان باید با اَشَه هَم‌نوا شود.  آرمان شهر ، جامعه‌ای است که در آن اَشَه بر همه چیز سایە می‌اَفکَنَد: پادشاهِ عادِل، مَردُمِ سَخت‌کوش، زمینِ آباد و رَوان‌هایِ پاک و سرزمینی پر رونق . .

پیام  پنجم

رَوان، داوَری و سَرنوشتِ پس از مَرگ

گاتاها به زندگیِ پس از مَرگ باوری روشَن دارد. **دَئِنا** (وِجدان، بینشِ درونی – نِدایِ دِل) هر فَرد، پس از مَرگ، در **پُلِ چینوَد** (پُلِ جُداگَر) حاضِر می‌شود. اگر تَرازویِ کِردارهایِ نیکِ او سَنگین‌تر باشد، دَئِنایش به شکلِ **الهۀ ** نُمودار شده، او را به سوی **خانۀ چکامه ها ** (بَهشت – آسمان – اَرتَ وَهیشت – سَرایِ خناییِ اَهْورا) راهنمایی می‌کند. اگر کِردارهایِ بَدَش سَنگینی کُنَند، دَئِنایش به شکلِ **الهۀ ** درآمده، او را به سوی **خانۀ دروغ** (زمینی که درونِ آن هستیم) بازمی‌گَردانَد. این داوَری، بَرپایۀ اِنتخاب‌هایِ خودِ فَرد در زندگی است و داوَرِ بزرگ خودتویی . … .

پیام ششم

رِسالَتِ پَیامْ آوری و نَبَرد با کَژی

بخش‌هایی از گاتاها، روایتِ شَخصی و دَردناکِ زرتشت  از **رِسالَتِ دُشوارِ خویش** است. او از مُخالِفَت‌هایِ سَختی که با آن رویارو شده — از سویِ قُدرَت‌طلبان (کَوی‌ها) و روحانیان (کَرپن‌ها) — سُخَن می‌گوید. زرتشت خود را «کَلامِ راستی» می‌خواند که برای بیدارکَردَنِ مَردُم از خوابِ غَفْلَت و نَبَرد با **دِرَوْج** (دروغ، بی‌نَظمی، اَهْریمَن) بَرانگیخته شده است. او از اَهْورامَزدا یاری می‌طلبد تا در این راهِ دُشوار استوار بمانَد و از سوشیانت‌ها می‌گوید و یقین دارد که اَنجامِ هر راهی در نهایت به راهِ نور پایان خواهد یافت

پیام هفتم

کِشاوَرزی، آبادانی و خوشبختیِ زمینی

در نِگاهِ گاتها، مَعنَوِیَت و خدایِ واقعی از زندگی و شادیِ زمینی جُدا نیست. **کِشاوَرزی و آبادانیِ زمین و هُنَر ** ، خود یک عبادت و هَمکاری با اَهْورامَزدا برای گُستَرِشِ زندگی است. زرتشت از ثَروَتِ ناشی از کار و کوشِشِ درست اِستِقبال می‌کند. جامعۀ آرمانیِ او، جامعە‌ای **شاد**، **پُررونَق** و **میهَن‌دوست** است که در آن فقر و تَنبُلی راه ندارد. شادیِ حاصِل از یک زندگیِ درست و سازَندە، موهِبَتی اَهْورایی است.

**: فلسفه‌ای برای اِمروز**

دَستە‌بندیِ گاتاها نِشان می‌دهد که این سُرودها، نِظامی مُنسَجِم را پیش می‌نَهَد: از **الهیات** (یکتاپَرَستی) تا **اَخلاق** (سه‌گانۀ نیک)، از **جامعه‌شناسی** (آرمان‌شَهر) تا **مَعنَوِیَتِ شَخصی** (داوَریِ رَوان). گاتاها، انسان را موجودی **آزاد، مَسئول و توانا** می‌داند که نه بازیچۀ سَرنوشت، که سازَندۀ آن است. پیامِ آن، گُذَر از تَرس و خُرافَه، به سوی خِرَد، اِنتخابِ اَخلاقی و عشق به زندگی است. سُخَنی که با گُذَشتِ هزاره‌ها، هنوز تازَه و تابناک می‌نُمایَد.

بشود آنچه تو می خواهی … هو

گاتاها کتابی برای ایرانیان است … خاکی که در دیدگاه اشو زرتشت … سرزمینی است که اهورا مزدا آنرا خوش دارد .

**هنگامه ی  زرتشت**

در پژوهش‌های جدید، درباره ی زمان و مکانِ زندگیِ او اختلافی جدّی وجود دارد (از هزاره ی سوّم پیش از میلاد تا سده ی ششم پیش از میلاد).

بنا بر گواهی‌های زرتشتیان … اَشَو زرتشتِ سِپَنتِمان در زمان پادشاهی لُهراسپ در جایی به نامِ رَغَه یا رَغا یا یِقَه یا  رَی در کنارِ دریاچه ی چیچَست زاده شد ..

پدرِ ایشان (پوروشَسپ) و مادرَش (دَغدو) از تبارِ آریایی (آرتایی) تَمّا یا سِپَنتِمان می‌باشند.

نزدیک به ۳۸۱۱ سال پیش از امروز به رده ی والای آموزگاری رسیده است.

درویشی را اگر، رَدهی سوّم انگاریم، آموزگاری پایه ی نخستِ انسانیت است و در رَده ی دوّم پیام‌آوران و رهایی‌بخش‌ها (سوشیانت ها) هستند. و در رَده ی بعدی شَهریاران قرار دارند و اینان ارزشمندترین مقام ِ دِهِش شده از سوی  اَهْورا بوده است .  .

پس آموزگارِ نخست هموست … در نوشته‌های یونانی و آریایی سُخن از این رَفته است که هنگامِ زایش خَنده بر لبانَش نقش بسته.

لببلبل